Bratobójca



Tytuł: Bratobójca (Wojny Lotosowe, cz.2)
Autor: Jay Kristoff
Data publikacji: 16.03.2016
Gatunek: Fantasy, Steampunk
Ilość stron: 630


Niedawno opowiadałam Wam o "Tancerzach Burzy", a już popełniłam recenzję drugiej książki cyklu. Po powolnym starcie, naprawdę wciągnęłam się w steampunkowy świat Kristoffa. Wszystkie osoby, które nie czytały pierwszej części, odsyłam do wcześniejszej recenzji. W tym artykule znajdują się spoilery ważnych wydarzeń.


Opis fabuły

Shimę ogarnął chaos. Śmierć szoguna wywołała skrajne emocje u jego poddanych. Wybuch wojny domowej wisi w powietrzu, klany spierają się ze sobą, kto zajmie miejsce Yorimoto na tronie. Rebelianci rezydują nawet w pałacu szoguna. Po środku tego wszystkiego, znajduje się Yukiko. Zwycięstwo nie przynosi jej radości i nie jest w stanie dłużej wysłuchiwać ogłaszania jej bohaterem. Zaślepia ją strata ojca, z którą nie może się pogodzić. Umiejętność Przenikania zaczyna doprowadzać ją do szału, nieustannie narastając w siłę.


Gildia Lotosowa wykorzystuje rozłam w społeczeństwie, aby umocnić swoją pozycję. Knowania nie mają końca, gdyż zamierzają oni pełnić władzę. Wrogowie otaczają dziewczynę z każdej strony, a oczekiwania Kage wobec bohaterki wciąż rosną. Jak poradzi sobie młoda kobieta w obliczu straty, gdy największym przeciwnikiem zdaje się być jej własne ciało?


Opinia


Po raz kolejny otrzymaliśmy stosunkowo powolną akcję, która później się rozkręciła. Przestało mi to przeszkadzać, gdyż zaczęłam to uznawać za szczególny styl Kristoffa. Natłok wydarzeń pojawiających się wraz z przekładanymi stronami, zupełnie mi to rekompensuje. 


Nad tym tytułem, musiałam być bardziej skupiona, niż nad jego poprzednikiem. Zostały wplecione dodatkowe perspektywy nowych bohaterów i akcja często przeskakiwała pomiędzy nimi. Szybko wczułam się jednak w jej rytm i czerpałam przyjemność z bliższego poznania innych mieszkańców Shimy.


Przedstawione osoby miały bardzo ciekawe życiorysy i niemal natychmiastowo poczułam z nimi więź. Poznaliśmy dokładniej niezłomną Michi, która walczyła do samego końca oraz Hanę, złamaną, ale wciąż silną, która wierzyła w szansę na lepsze jutro.


Dorosła również główna bohaterka. Czytało się z jej perspektywy dużo przyjemniej niż w pierwszej części, choć trawiona była stratą i potwornym bólem fizycznym. W ciągu tego utworu wreszcie przejrzała na oczy i uświadomiła sobie, że to nie gniewem powinno się kierować w życiu, a miłością. Było mi jej strasznie szkoda, gdy walczyła z kolejnymi przeszkodami, ale nigdy nie przestałam w nią wierzyć!


"Między, pod i poza wszystkim innym, czym mogę być, przede wszystkim jestem twój. 
Nigdy cię nie opuszczę, nigdy cię nie porzucę. 
Możesz na mnie polegać, tak jak polegasz na słońcu, że wzejdzie, 
czy na księżycu, że zniknie o poranku. 
Ty bowiem jesteś moim sercem."


Przepiękna relacja Yukiko z Buruu jedynie wezbrała na sile, przestając być jedynie zażyłą przyjaźnią. Dziewczyna i tygrys gromu stali się nierozłączną jednością, zahartowani przez ostatnie, trudne miesiące.


Nie mogę uwierzyć, w jaki sposób autor zakończył tę książkę. Kiedyś Jay Kristoff stwierdził, że nie wierzy w szczęśliwe zakończenia i dokładnie to widać w "Bratobójcy". Chciało mi się krzyczeć na  widok wszystkich niepomyślności stojących na drodze moich ulubionych postaci. Gdyby to zależało ode mnie, kilku *ekhem* bohaterów już dawno by nie żyło.


Biegnę czytać "Głoszącą Kres". Nie mogę się doczekać odkrycia, jak zakończy się ten cykl! Mam nadzieję, że nie skończę pusta, z emocjami zużytymi na usilne błagania i groźby, by uratować los Yukiko. 

Ocena końcowa
(8/10)

Komentarze

  1. Kocham takie zdjęcia jak to zdjęcie tytułowe, książka bohaterem ujęcia. Ty jesteś autorem tego zdjęcia czy skądś zapożyczone? Jeśli ty to mega super <3

    OdpowiedzUsuń
  2. Przyznaję że to nie mój rodzaj literatury, ale bardzo przystępnie napisana została recenzja

    OdpowiedzUsuń
  3. Piękne zdjęcie! A książka zapowiada się niesamowicie ciekawie, chętnie po nią sięgnę!

    OdpowiedzUsuń
  4. O proszę, bardzo interesująca pozycja. Ostatnio przekonałam się do powolnych akcji, przedtem byłam nastawiona na szybki rozwój wydarzeń i zaskakiwanie czytelnika na każdym kroku. Chyba dojrzałam! :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo wciągająca recenzja, ale książka nie jest w moim.klimacie:/ nie mniej przyjemnie się czyta twój opis:) pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  6. Fajnie napisana recenzja a grafika to cudo! <3
    Pozdrawiam cieplutko ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo fajna recenzja! Osobiście uwielbiam czytać książki!
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Książka zbytnio nie dla mnie, ale może kiedyś skuszę się ją przeczytać :)
    Pozdrawiam! wy-stardoll.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Przyłączam się do reszty faktycznie zdjęcie jest mega , recenzja sprawia że aż się chce ją przeczytać natychmiast.

    OdpowiedzUsuń
  10. Super recenzja, ale książka nie moja bajka...

    OdpowiedzUsuń
  11. Takie właśnie książki czytał dawniej mój syn. Wg mnie były podobne do siebie, ale on twierdził inaczej. Pewnie miał rację. Teraz już zrezygnował z tej prozy.

    OdpowiedzUsuń
  12. Przede mną jeszcze część pierwsza, oby mi się spodobała :D

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię tego typu książki myślę, żeby mi się spodobały :)

    OdpowiedzUsuń
  14. to zupełnie nie mój klimat książek:( ale bardzo masz lekki styl pisania i to mi się podoba! chętnie zajrzę tu ponownie

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty